galtzagorri baten irudia

Bazen behin Josu izeneko mutil bat 6 urte zituela. Oso ausarta eta lagun ona zen. Batzuetan lotsatia zen tomatea bezain gorria jartzen zen. Egun batean hauxe esan zion Josuren amak:

- Josu, jar ezazu garbigailua, erakutsi nizun lehengoan nola egiten zen eta.

- Ama ez naiz gogoratzen nola jartzen den, esplikatuko al didazu berriro?

- Bai noski, begira lehenik botoi gorriari eman behar zaio, ondoren…

- Ah! Badakit ama, gogoratzen naiz!

- Ziur zaude badakizula Josu?

- Bai ama ziur nago, gogoratzen naiz nola egiten den.

- Ongi ba, lo-kuluxkara bat egitera noa.

- Bai ama, ondoloin.

Josuk garbigailua begiratu eta ez zegoen ia arroparik bakarrik pare bat praka eta nire galtzerdiak. Josu orduan bere logelara joan eta lurrean zituen praka batzuk hartu eta armairutik beste niki guztiak zituen tokira ez zen iristen eta. Gero garbigailuan ordu bat geroago… tilin, tilin abesti bat jo zuen garbigailuak garbitzeari amaiera emateko. Josuk garbigailua ireki eta esan zuen:

- Ama! Zer esango dit nire amatxok!esan zuen Josuk. Amak entzun zuen berari deika eta esan zion:

- Zer Josu deitu al didazu?

- Ez… ez dizut deitu segi lo egitera lasai.

- Itxaron ikusi nahi dut nola garbitu duzun.

- Ez, ez gero ikusiko duzu ama.

- Zer gertatzen zaizu ez zenuen gaizki egingo ezta?

- Eske ama begira…

- Ai ene! zer da hau Josu, suabizante gorria bota diozu eta!

- Nahi gabe egin dut, ez naiz konturatu…

- Bai, bai ba gaur egun osoa zigorturik zaude eta gainera praka guztiak txikiak egin arte ez dizkizut berriak erosiko!

Hortik aurrera Josu ez zen Josu deitzen izen hori galdu bai zitzaion, hortik aurrera denak GALTZAGORRI deitzen zioten.

Egileak:BEÑAT eta DEBORA